Balıkesir

Balıkesir telefon kodu "266" olup, plaka numarası "10"dur.

Balıkesir Marmara bölgesinin güneyinde yer almaktadır.Topraklarının bir kısmı ege bölgesinde kalan hem marmara hem de ege denizine kıyısı bulunan bir ildir. Balıkesirin nüfusu 2010 yılındaki nüfus sayımına göre Balıkesir şehir merkezinin nüfusu 265.747, toplam nüfusu ise 334.893 tür.

        Balıkesir'in ilçeleri ; Manyas, Susurluk, Kepsut,Bigadiç,Sındırgı, Savaştepe, Marmara, İvrindi, Havran, Gönen, Gömeç, Erdek,Edremit, Dursunbey, Burhaniye, Bandırma, Balya, Ayvalık ve merkez olmak üzere toplam 19 ilçesi bulunmaktadır.

       Balıkesirin komşuları şunlardır. Doğusunda Bursa ve Kütahya, Güneyinde Manisa ve İzmir, batısında da çanakkale bulunmaktadır. Ayvalık ilçesinden de Yunanistan'ın Midilli adasına komşudur.

       Balıkesir yüzölçümü bakımından en büyük 12. ilimizdir. En ünlü yemekleri şöyledir: Ayvalık tostu, Kazdağı çorbası, balıkesir kaymaklısı, mafiş tatlısı, kapama, mürdük aşı, askalubrus.

Yörede hayvancılık gelişmiş durumda olduğu için hayvansal ürünler tüm sofralarda yerini almıştır.

Aydın İli Hakkında Bilgi

Aydın telefon kodu "256" olup, Aydın plaka numarası "09"dur.
Aydın'ın şehir nüfusu 588.552 dir. Aydın yüzölçümü 8.007 km² 'dir.

Aydın, Ege bölgesinde yer almaktadır. Tarım ve turizm açısından en gelişmiş illerimiz arasındadır. Aydın Türkiye'nin ilk demiryolunun kurulduğu ilimizdir.

Doğal Yapısı
Büyük Menderes havzasıyla bunun kuzey ve güneyinde yer alan dağlar, Aydın İli'nin doğal yapısını belirler. Büyük Menderes havzası ilin doğusundan batısına doğru genişleyerek boydan boya uzanır. Bu havzanın tabanı Büyük Menderes Irmağıyla kollarının taşıdığı alüvyonlu birikintilerle örtülmüş verimli bir ovadır. Büyük Menderes havzasının kuzeyinde doğu-batı doğrultusunda Aydın Dağları uzanır. En yüksek noktası 1.831 metre olan Aydın Dağları, Küçükmenderes ve Büyükmenderes çöküntü alanlarını birbirinden ayırır. İlin güneyinde ise Menteşe dağlık bölgesinin bir bölümü yer alır. Toroslar'ın uzantısı olan bu yükseltiler, ilin en yüksek noktasını oluşturan Baba Dağı ile Aydın topraklarına girer. Batıya doğru alçalarak uzanan Karıncalı, Madranbaba, Gökbel ve Beşparmak Dağları ilin öteki yükseltileridir. Bu dağlar, Büyükmenderes ırmağına katılan Dandalas (Karacasu), Akçay ve Çine çaylarının vadileriyle yarılmıştır.
       Aydın topraklarının % 21'i ovalıktır. Yöre halkı arasında Çerkez, Aydın, Koçarlı, Söke gibi yerel adlar da alan Büyükmenderes Ovası, Denizli sınırından Ege Denizi kıyılarına kadar uzanır. denizden yüksekliği 40 metre olan ovanın genişliği yer yer 20 km'ye ulaşır. İç Batı Anadolu'da Sandıklı ve Dinar ilçeleri yakınlarından kaynağını alan Büyükmenderes Irmağı, Denizli Ovası'ndan Aydın İli topraklarına girer. Akköy'ün kuzeyinden denize dökülen ırmağın Aydın ili sınırlarıiçindeki uzunluğu yaklaşık 170 km'dir. Aydın İli'nin can damarını oluşturan Büyükmenderes'in suları yaz ve sonbahar mevsimlerinde azalır. Kış ve İlkbahar aylarında ise ırmağın kabaran suları taşkınlara yol açar. Irmak taşıdığı alüvyonlarla yatağını sığlaştırması sonucu Menderes adı verilen çok sayıda kıvrım oluşturmuştur.
       İlin güneybatısındaki Bafa Gölü, Ege Bölgesi'nin en büyük gölüdür. Büyük bölümü Muğla İli sınırları içinde kalan gölün yüzölçümü yaklaşık 65 km²'dir. Gölde birçok küçük ada vardır. Doğu kıyısında tarihî Herakleia kentinin kalıntıları bulunur. Gölde tatlı su karidesi, kefal ve sazan balıkları üretilir ve avlanır. Gölün sığ olan batı kıyıları birkaç tür göçmen kuşun konaklayıp ürediği bir yöredir. Deniz kıyısındaki bazı küçük göller dışında ilin öteki büyük gölü Akçay üzerinde kurulmuş olan Kemer Barajı'nın oluşturduğu yaklaşık 15   km²' lik yapay göldür.

İklimi ve Bitki Örtüsü
Akdeniz ikliminin egemen olduğu Aydın ilinde dağların yüksek yerleri dışında kışlar ılık, yazlar sıcak geçer. Yağışlar kış mevsimi ile ilkbahar ve sonbaharda yoğunlaşır. Aydın ilinin doğal bitki örtüsünü iklim koşulları belirler. Akdeniz bitki topluluğunun bütün türleri burada görülür. İç kesimlerinde 500-600 metre yüksekliklere kadarulaşabilen maki türleri arasında zeytin ağaçları çoğunluktadır. İl topraklarının yaklaşık % 32'sini kestane, dişbudak, ıhlamur, meşe ve çeşitli çam ağaçlarının oluşturduğu ormanlar kaplar.

       Aydında, 36 belediye ve 492 tane köy vardır.
Aydın İli'nin İlçeleri : Aydın (Merkez), Bozdoğan, Buharkent, Çine, Germencik, İncirliova, Karacasu, Koçarlı, Kuşadası, Kuyucak, Nazilli, Söke, Sultanhisar, Yenipazar.

Aydın İli'nin Tarihî ve Turistik Yerleri : Tavşanburnu ; Dilek Yarımadası Ulusal Parkı; Kemer Barajı; Bafa Gölü; Kadınlar Denizi; Yılancı Burnu, Odun İskelesi ve Güzelçamlı Plajları; Aydın, İmamköy, Germencik Kaplıcaları; Kuşadası Ilıcası; Güzelçamlı İçme'si; Afrodisias, Akaraka, Alabanda, Alinda, Antiokheia, Didim, Magnesia, Milet, Nisa, Priene, Tralles eskiçağ kentleri; Alihan Kümbeti; Üveys Paşa, Hasan Çelebi, Ramazan Paşa, Süleyman Bey Camileri; Nasuh Paşa Külliyesi; Atike Hanım Çeşmesi ve Türbesi; Öküz Mehmet Paşa Kervansarayı.

Aydın'ın iklimi Akdeniz İklimidir. Yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlıdır.

Bitki örtüsü bakımından zengindir. Ormanlarda meşe, kızılçam, karaçam,çınar, çıstık çamı, ıhlamur,kuruyemiş, delice, dişbudak, defne ve kestane oldukça fazladır. Aydın'ın ovalarında ise herçeşit meyve ve sebze yetişmektedir.
Aydın İli'nin Ekonomisi
       Aydın ilinin ekonomik gelişmesinde tarımsal ürünlerin önemli yeri vardır. Aydın, Türkiye'de incir üretiminde birinci, pamuk ve zeytin üretiminde ikinci, tütün üretiminde ise 9. sıradadır. İldeki verimli ovalarda sulama ve gübrelemeye ağırlık veren ileri tarım yöntemleri uygulanır. İklimin de uygun oluşuçeşitli meyve ve sebzelerin yetiştirilmesini ve büyük ölçüde ürün alınmasını sağlar. Yağı çıkarılan ayçiçeği, susam gibi sanayi bitkileri, turunçgiller, çeşitli sebzeler, buğday başlıca ürünlerdir. Sebzecilik, seracılığın gelişmesiyle yaz-kış yapılmaktadır. Seralar kış aylarında yeraltı sıcak su kaynaklarından yararlanılarak ısıltılmaktadır. Pamuklu dokuma ve gıda sanayileri gelişmiş olan ildeki Nazilli Basma Fabrikası Türkiye'de Cumhuriyet döneminde açılan ilk fabrikalardandır. Aydın kentindeki tekstil ve Bitkisel yağ fabrikasıyla Söke Çimento Fabrikası büyük sanayi kuruluşlarıdır. Zeytinyağı, sabun, tuğla-kiremit, konserve ve tarım araçları fabrikaları yanında Nazilli'deki dondurma makinaları üreten fabrika bu alanda Türkiye'nin en büyük kuruluşlarından idi.
       Irmak ve göllede yapılan tatlı su balıkçılığı da il ekonomisinde önemli bir yer tutar. Maden yatakları yönünden pek zengin olmayan ilde linyit ve cıva yataklarından yararlanılır.
       Aydın, turizm yönünden gelişmiş bir ilimizdir. Kuşadası, İstanbul ve İzmir'den sonra en çok turistin geldiği bir limandır.

Aydın İli'nin Yöresel Yemekleri; kulak çorbası, acılı güveç, kırlı kızartma, nohutlu kereviz, etli enginar,sarmaşık ve kedirgen kavurma,paşa böreği,cilav, zerde, pelvize tatlısı  ve çipura, kefal, mercan ve barbun gibi balık çeşitleri yönünden de zengindir.

Artvin İli Hakkında Bilgi

 Artvin'in telefon kodu "466" , Plaka numarası ise "08" dir.
Artvin'in Yüzölçümü 7.436  km²  olup, Artvin nüfusu ise 226.338'dir.

Artvin'in Doğal Yapısı
İl topraklarının % 80 'e ulaşan bölümü Çoruh ırmağı ve kollarının açtığı derin vadilerle yarılmış, sarp ve geçit vermez yüksek dağlarla kaplıdır. İlin en yüksek bölümünü Artvin-Rize-Erzurum sınırlarının kesiştiği yerde 3.932 metreye ulaşan doruğuyla Kaçkar Dağı oluşturur. Karcal, Kükürt, Gül ve Yalnızçam Dağları ilin öteki önemli yükseltileridir. Artvinde ovalar yok denecek kadar azdır. Kıyı kesimlerinde küçük derelerin oluşturduğu alüvyonlu düzlüklere rastlanır. Yaylalar ovalara oranla daha geniş yer kaplar. İl topraklarındaki akarsular geçtikleri yerlerde dar ve derin vadiler oluşturmuştur. Bu vadilerin bir bölümü dağ sınırlarını birbirinden ayıran paralel diziler durumundadır. Bazıları oldukça dik ve derindir. Artvin topraklarına Erzurum sınırından giren Çoruh Irmağı ilin en büyük akarsuyudur. Ormanlarla kaplı dağlardan doğan çok sayıdaki irili ufaklı çay ve derenin büyük bölümü Çoruh'a katılır.Çoruh Irmağı'nın Artvin ile Borçka kentleri arasında genişleyen yatağındaki akışı düzenli olduğundan büyük kayıklarla taşımacılık yapılır. Yüzölçümü ve nüfusu açısından Türkiye'nin en küçük illerindendir.


Artvin, Türkiyenin Doğu karadeniz Bölgesinde Karadenize kıyısı bulunan bir ilimizdir. Komşuları Ardahan, Erzurum ve Rize'dir. Yüzey şekilleri çok engebelidir. İklim çeşitliliği fazladır. En önemli akarsuyu çoruh nehridir.

       Artvin, boğaları ile meşhurdur. Artvin'in  %55'i ormanlarla kaplıdır. Murgul'da bakır madeni vardır. Artvin'in il nüfusunu Gürcü, Kıpçak Türkleri ve Lazlar oluşturmaktadır.
     Artvin'in iklimi, Tipik bir karadeniz iklimidir. Kıyı kesimleri ılık ve yağışlıdır. Yüksek kesimleri ise soğuk ve kar yağışlıdır.

     Artvin'in ekonomisi : Çay, fındık ve kivi tarımına dayanmaktadır. Ancak Artvin'in Yusufeli ilçesinde zeytin ve pirinç tarımı yapılmakradır.
     Artvinde Karadeniz ve Kafkas kültürü hakimdir. Bölgede geleneksel boğa güreşleri festivali yapılmaktadır. Kafkasör festivali bunların en ünlüsüdür. Doğu Karadeniz Bölgesinin doğu ucunda yer alan Artvin ilinin toprakları genellikle dağlıktır. türkiye ile SSCB arasındaki Sarp sınır kapısının 1988'de açılmasıyla turizm, transit taşımacılık ve ticaret yönünden ilin önemi artmıştır.

Artvin'in İlçeleri :
 Artvin'in merkez ilçesi ile birlikte 8 tane ilçesi bulunmaktadır. Bunlar :
Ardanuç, Arhavi, Artvin, Borçka, hopa, Murgul, Şavşat, Yusufeli dir.

Artvin'in Tarihî ve Turistik Yerleri :
Kafkasör, Mersevan Düzlüğü; Hatila Deresi; Ilıca Köyü ve Otingo Çermikleri; Ciskaro Madensuyu; Kopmuş, Kemalpaşa, Sarp Plajları; Artvin, Boselt, Melo, Ardanuç, Parih Kaleleri; Salihbey Camisi; Osmanlıların camiye çevirdiğiİşhan (Kanlı) Kilisesi; Camandar Baba, Sefer Paşa, Zor Mustafa Bey Türbeleri; Çelebi Efendi, Mehmet Bey Çeşmeleri; Çoruh Köprüsü.
   

   
Artvin'in Yöresel Yemekleri : Motrella, Lapurçen, Puçuko, Çinçar, Gemdimalı, Hamsi ve karalahana çeşitleri...

Antalya

Antalya, akdeniz bölgesinde yer almaktadır.
Telefon kodu  "242", plaka numarası "07" dir.
Antalya'nın Nüfusu : 891.149, Antalya'nın Yüzölçümü ise 20.815'tir.

Antalya'nın Tarihî ve Turistik Yerleri 
Lara, Karpuzkaldıran, Side, Konyaaltı, İncekum ve Kaş plajları, Çıralı Mesire; düden ve Manavgat Çağlayanları; Antalya kıyı Çağlayanları; Düzler Çamlığı; Demre İçmesi; Damlataş, Kadıini ve Karain Mağaraları; Köprülü Kanyon, Sahil ve Termessos Ulusal Parkları; Aspendos, Perge, Side, Olimpos, Ksantos, Termessos ve Myra Antik Kentleri; Athena Tapınağı; Yivli Minare, Korkud, Murat Paşa ve Kale Camileri; Karatay Medresesi; Evdür, Alara, Şarapsa Hanları; Antalya ve Alanya Kaleleri; Antalya Bölge Müzesi; Kalkan, Kaş ve Demre Yöresindeki Likya Kaya Mezarları.

Antalya'nın İklimi ve Bitki Örtüsü
Antalyanın sahil bölgesinde Akdeniz iklimi görülür, yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlıdır. Antalya'nın yukarı kısımlarında ise karasal iklim hakimdir.

          Antalya'nın %60 ı ormandır ve çoğunluğu kızılçam ve karaçam oluşturur. Kaş ve Elmalı arasında sedir ağaçları bulunur. Biraz daha aşağılarda maki vardır. Makilik alanlarda defne, sarmaşık yemiş, çitlembik, lavanta, kekik, nane ve veronika gibi bitkiler bulunur.

Antalya'nın Coğrafi Yapısı
       Antalya İl topraklarının dörtte üçünü Batı Toros Dağları kaplar. Batıda denize dik yamaçlarla inerek, girintili çıkıntılı bir kıyı oluşturan bu dağlar, doğuda denize paralel uzanır. Antalya kentinin batısı Tekeli Yaylası, doğusu Taşeli Yaylası olarak adlandırılır. bu iki yaylanın kesiştiği körfezin kuzeyinde Antalya ovası yer alır.
       Muğla il sınırına paralel uzanan Akdağ, Sivri tepeler küçük göller ve sulak çayırlarla bezenmiştir. En yüksek noktası 3.024 metreye ulaşan At Kuyruk Sallamaz Tepesi'dir. Tepenin adı, yörenin iklim özelliklerinden kaynaklanır. Burası öylesine serindir ki yazın bile sinek yaşamaz.

         Antalya'nın kara sınırını Toros Dağları oluşturur. Antalya'nın komşuları batıdan doğuya doğru Muğla, Burdur, Isparta, Konya ve güneyde Akdeniz'dir.

     Antalya'nın belli başlı akarsuları ise; alara çayı, Dimçay, Manavgat ırmağı, Köprüçay, Esençay ve Devrense çayıdır.

 Antalya'nın Ekonomisi: Antalya'da en çok elde edilen ürünler; turunçgiller, muz, susam, yerfıstığı, soya, domates salatalık, biber, taze fasulye, kabak,patlıcan ve zeytin'dir.
       Antalya ilinde halkın en önemli gelir kaynağı tarımsal üretimdir. İlin kıyı ovalarında mandalina, greyfurt, limon, portakal gibi turunçgiller, muz ve Malta eriği, çeşitli sebzeler ve pamuk, susam, yerfıstığı gibi sanayi ürünleri yetiştirilir. İlin kıyı kesimlerindeki seralarda turfanda sebze üretimi çok gelişmiştir. Başta Elmalı ovası olmak üzere, bölgenin batısındaki ovalarda yetiştirilen başlıca ürünler buğday, yulaf, şekerpancarı, ayçiçeği, elma, armut ve üzümdür.
       Deniz, hava ve kara yolu taşımacılığının gelişmesi, ürünlerin bölge dışında pazarlanmasını kolaylaştırarak, tarımsal üretimi artırıcı bir etki yaratmıştır. Buna karşılık büyük ölçüde kılkeçisi ve koyun yetiştiriciliğine dayanan hayvancılık gelişmemiştir. Öte yandan Torosların zengin bitki örtüsü arıcılığın gelişmesine olanak sağlamıştır.
       Tarımdan sonra en önemli etkinlik turizmdir. Akdeniz kıyıları boyunca uzanan plajları, uzun süren deniz mevsimi, deniz kıyısına kadar sokulan ormanlarla kaplı dağları ve zengin tarihî kalıntılarıyla Antalya turistlerin ilgisini çeken önemli bir yöredir. Her yıl yüzbinlerce turistin geldiği yörede Antalya kenti, Alanya, Manavgat, Side, Kaş, Kemer, Finike, Kalkan Kekova başlıca turizm merkezleridir.
       Un, yağ, çırçır, konserve, kereste, iplik ve dokuma fabrikalarının yanında ambalaj malzemesi, beton kanal, oto camı ve metal eşya üreten işletmeler de vardır. Sanayi kuruluşları antalya kenti çevresinde yoğunlaşmıştır. 

       Antalya'nın En Ünlü Yöresel Yemekleri; kabak çiçeği dolması, hibeş, börülce salatası, zencefilli fava, piyaz, cive ve kıymalı ebegümeci'dir.
 Antalya mutfağı klasik Akdeniz mutfağı ile özdeşleşen bir yemek yelpazesine sahip. Antalya sofralarında rastlayacağınız lezzetleri bölgede yetişen turunçgiller, muz, yer fıstığı, susam, soya, taze fasulye, kabak ve patlıcan gibi sebzeler belirliyor.


Antalya mutfağına ait en ünlü yöresel yemekler hülüklü çorba, taratorlu piyaz, kabak çintmesi, zerde, palize, Toros salatası, hibeş, tandır kebabı, sac kavurma, Finike usulü muz tatlısı, Arap kadayıfıdır.

Bu yemeklerin yanı sıra humus, şakşuka, haydari gibi mezeler; ahtapot, kalamar, midye, alabalık gibi deniz ürünleri; portakal, bergamot, limon ve greyfurttan yapılan reçel çeşitleri Antalya mutfağından çıkan en lezzeti yemeklerdir.

Ankara

Ankara ili, Türkiye'nin en kalabalık 2. kenti olup, Dünyanın da 38. kalabalık kentidir. Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesinde yer almaktadır.

 Ankaranın plaka no "06", Ankara'nın telefon kodu ise "312" dir.
Ankara'nın Yüzölçümü 30.715 km²  olup, Ankara Nüfusu ise; 3.306.327 'dir.

Ankara Kocatepe Camii

  Ankara'nın İlçeleri:
Altındağ, Çankaya, Keçiören, Mamak, Yenimahalle Büyükşehir Belediyesine bağlı ilçelerdir. Diğer İlçeler ise; Ayaş, Bala, Beypazarı, Çamlıdere, Çubuk, Delice, Elmadağ, Gölbaşı, Güdül, Haymana, Kalecik, Kazan, Keskin, Kızılcahamam, Nallıhan, Polatlı, Sincan, Sulakyurt, Şereflikoçhisar.

Ankara'nın Tarihî ve Turistik Yerleri: Anıtkabir, Atatürk Orman Çiftliği ve Hayvanat Bahçesi; Gençlik Parkı, Ankara Kalesi, Augustus Tapınağı, Caracalla (Roma) Hamamı, Julianus Sütunu, Alaeddin Camii, Hacı Bayram Camii, Ahî Ervan Camii, Canabi Ahmed Paşa Camii, Ulus Cumhuriyet Anıtı, Güven Anıtı, Zafer Anıtı, Türkiye Büyük Millet Meclisi eski ve yeni binaları, Anadolu Medeniyetleri Müzesi, Devlet Resim ve Heykel Müzesi, Çankaya Atatürk Müzesi, Tabiat Tarihi Müzesi, Çubuk Barajı, gölbaşı, Kızılcahamam, Soğuksu Milli Parkı ve Kaplıcaları, Ayaş Karakaya Kaplıcası, Haymana Kaplıcaları, Gordion.

Ankara'nın Coğrafî Yapısı : Deniz seviyesinden yüksekliği ortalama 1.000 metre dolayında olan Ankara, dağlık ve ormanlık Kuzey Anadolu ile kurak Konya ovası arasında geçiş bölgesidir. İl topraklarının kuzeyi yüksek ve dağlıktır. Batı Karadeniz'in Köroğlu Dağları yer yer ilin kuzey sınırlarından içeriye doğru sokulur. Bu dağlar üstündeki Yıldırım Dağı ilin en yüksek noktasıdır. İdris Dağı, Elma Dağı ve Ayaş Dağları ilin öteki önemli yükseltileridir. Güneyde geniş bir alanı kaplayan, ortalama 1.100 metre yükseklikteki Haymana Yaylası genellikle ova, yer yer de yayla görünümündedir. İlin başlıca ovaları Ankara, Çubuk, Mürtet, Beypazarı ve Polatlı ovalarıdır.

        İlin akarsularını Kızılırmak ve Sakarya Irmaklarıyla bunlara karışan çay ve dereler oluşturur. Kızılırmak'ın yaklaşık 250 km'lik bölümü Ankara topraklarından geçer. Sakarya Irmağı ise, ilin batı sınırları boyunca akar. Çubuk ve Hatip çayları ile İncesu deresinin birleşmesiyle oluşan Ankara Çayı Sakarya'ya dökülür.
        Ülkemizin ikinci büyük gölü olan Tuz Gölü'nün doğu kıyıları Ankara İli sınırları içindedir. En derin yeri 2 metreyi bulan gölün sularının tuzluluk oranı yüksektir. Yaz aylarında aşırı buharlaşma ve kaynak yetersizliği nedeniyle gölün suları oldukça azalır. Göl alanının büyük bir bölümünde kalınlığı 30 cm'ye varan tuz katmanları ortaya çıkar. Ankara'da ayrıca Mogan, Eymir gibi küçük göller ve ildeki akarsular üzerinde kurulmuş Hirfanlı, Sarıyar, Çubuk, 1. ve 2. Bayındır, Kurtboğazı ve Kesikköprü Barajlarının oluşturduğu yapay göller vardır. Ankara'da oturanların tatil günlerinde kıyısında piknik yaptığı bu göllerde su sporları yapılır, turna ve sazan balıkları avlanır.

Ankara'nın Ekonomisi :
Ankara İli üç sevimli hayvana da adını vermiştir. Ankara kedisi, Ankara keçisi, Ankara tavşanı.
Ankara; kedisi, keçisi, tiftiği, tavşanı, armutu, balı, çiğdemi ve kalecik karası denilen üzümü ile ünlüdür.
Kent nüfusu bugün 4 milyon olmakla birlikte her geçen gün büyümektedir.
Ülkenin en çok göç edilen kentlerinden biridir. Ankara'nın Merkez nüfusu 3.203.362 kişi dir. Çevre ilçe köy ve kasabalarla birlikte toplam nüfus 2011 yılında 5 milyona yaklaşmıştır.

    Ankara'nın İklimi ve Bitki Örtüsü: Genellikle kara ikliminin hüküm sürdüğü Ankara'da, farklı iklimlere rastlanır. Güney kesiminde step-bozkır iklimi, kuzeyinde karadenizin yumuşak ve yağışlı iklimi görülür. Ankara'nın kışları çok soğuk, yazları çok sıcaktır. Gece ve gündüz arasındaki sıcaklık farkı çok fazladır.Yazları sıcak ve kurak kışları soğuk ve kar yağışlıdır. Ankara daha çok ilkbahar ve kış aylarında yağış alır. Kuraklık ise Hazirandan Ekime kadar sürer. Zaman zaman Ankara'daki kuraklığın doğal afet boyutlarına ulaştığı da olmuştur.
        Yüzölçümünün %10 u ormanlıktır. %15 i 'de çayır ve mera dır. Tahıl ise en geniç araziye sahip bitki örtüsüdür. Ankara topraklarının yarısından çoğu tarıma elverişlidir. Güneye doğru gidildikçe belirginleşen kurak İç Anadolu iklimi buğday, arpa, yulaf gibi kuru tarıma uygun tahıl ürünlerinin yetiştirilmesine olanak verir. Ankara, Türkiye tahıl üretiminde yaklaşık %8'lik bir payla Konya'dan sonra ikinci sırayı alır.

  Ankara'nın en ünlü yöresel yemekleri: Kızılcahamam pirincinden yapılan pilavla birlikte sunulan Ankara tavasıdır. Kekik yemiş koyunların etiyle yapılan Ankara tava, nefis bir yemektir. Bunun yanısıra Ankara'nın simiti de çok ünlüdür. Ispanaklı yumurta, tas kebabı, bazlama kebabı, kudret köftesi, alabalık dolması, terbiyeli işkembe çorbası, kremalı mantar ve brokoli çorbası, kelek turşusu, yoğurtlu Ankara tavası sayılabilir. Birçok kültürü bir arada barındıran ankara'bıb yemek çeşitleri saymakla bitmeyecek kadar çoktur.

       

Amasya

Amasya ili Türkiye'nin orta karadeniz bölümünün iç kısımlarında yer almaktadır. Komşuları Tokat, Yozgat, Çorum ve Samsun'dur.

        Amasya'nın yüzölçümü, 5.701 km dir. merkez nüfus 219.541 olmakla beraber, çevre ilçeler ve köylerle beraber toplam nüfus 334.786' dır.

        Amasya'nın telefon kodu "358", plaka no "05" tir.

Amasya'nın İlçeleri
       Amasya (Merkez), Göynücek, Gümüşhacıköy, Merzifon, Suluova, Taşova.

Amasya'nın Tarihî ve Turistik Yerleri
       Amasya Kalesi, Kaya mezarları, Gökmedrese Külliyesi, Torumtay Türbesi, Burmalı  Minare Camii, Sultan Mesut Türbesi, Bimarhane, Büyükağa ve küçükağa Medreseleri, Yörgüç Paşa Camii, Mehmet Paşa Camii, Sultan Beyazıd Camii, Beyazıd Kütüphanesi, Borabay Gölü, Çakallar ve Karakaya mesireleri.

 Amasya'nın Coğrafî Yapısı
       Karadeniz Bölgesi'nin orta bölümünde yer alan Amasya ilinin toprakları sarp sıradağlarla kıyıdan ayrılır. Amasya il toprakları Akdağ, Karaömer Dağı, İnegöl Dağı ve Sakarat Dağı, gibi fazla yüksek olmayan dağlarla engebelidir. İlin en yüksek noktası kuzeyde, Karaömer Dağı'nın uzantısı olan Akdağ'ın Taşlıtepe doruğu'dur. Yeşilırmak bu dağları geniş boğazlar ve vadilerle yararak il topraklarını boydan boya aşar. Bu arada başta çekerek ve tersakan Çayı olmak üzere birçok önemli kolla beslenir. Yeşilırmak ve kollarının çevresinde, il topraklarının yaklaşık %20'sini kaplayan Suluova, Taşova ve Gümüşova gibi geniş ve verimli ovalar yer alır.

Amasya'nın İklimi ve Bitki Örtüsü
      Amasya'nın iklimi genellikle ılımandır ve Karadeniz ile İç Anadolu Bölgelerinin iklimleri arasında bir geçit özelliği gösterir. güneyde yayla ikliminin etkisiyle yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve yağışlı geçer. Kuzeyde iklim koşulları daha serttir. Her iki kesimde de yağışlar daha çok kış aylarında düşer.
      Amasya il topraklarının % 16'sı ormanlıktır. Dağların alçak yamaçlarında meşe, kestane, dişbudak, ıhlamur, sarıçam ve yükseklerde ise köknar ve ladin ağaçları yayılır.

      Amasya'nın elması meşhurdur. Elmaların küçük cinsine misket, büyük cinsine de kabak elması denir. Tütünü kalitelidir. Turhal civarında ise bol bol şekerpancarı yetiştirilir. Meyve sebzesi çoktur. Bamyası meşhurdur. Bamyanın sultani cinsi taze iken tüketilir. Karabamya ipe dizilerek kurutulur ve bütün sene kullanılır. Taşova ve Suluova en bereketli yerleridir.

Amasya'nın Ekonomisi
Amasya ilinde halkın başlıca geçim kaynağı tarımdır. Yeşilırmak ve kollarının suladığı ovalarda çeşitli ürünler, en çok da buğday ve arpa gibi tahıllar yetiştirilir. Şekerpancarı, tütün, ayçiçeği ve kenevir ilde üretilen başlıca sanayi bitkileridir. Amasya'da önemli ölçüde domates, kabak ve bamya da yetiştirilir. Özellikle meyve tarımı çok gelişmiştir. Elmasıyla ülke çapında ün kazanan Amasya'da ayrıca kiraz ve şeftali başta olmak üzere armut, ayva, kayısı, erik, vişne ve üzüm gibi meyveler yetiştirilir.
       İldeki sanayi etkinliği tarım ürünlerinin işlenmesine dayanır. Şeker, hayvan yemi, ayçiçek yağı, meyve ve sebze suları, süt fabrikaları ve çok sayıda un fabrikası vardır. Çeltek'teki kömür ocaklarından çıkarılan linyit, Amasya ve çevre illerdeki şeker fabrikalarının yakıt gereksinimini karşılar. Besi hayvancılığının gelişmekte olduğu Amasya'da ayrıca hayvan ürünlerini değerlendirmek için bir et kombinası kurulmuştur.

       
Amasya'nın Yöresel Yemekleri
Sakala çarpan çorbası, helle çorbası, kesme ibik çorbası, yarma çorbası, bakla dolması, keşkek, ciğer sarması, göbek dolması, pastırma pağallemesi, dene hasudası,gelin parmağı, gömlek kadayıfı v.s dir.

Ağrı

Ağrı'nın telefon kodu "472" olup, plaka numarası "04" tür.
Ağrı'nın yüzölçümü 11.376 km²'dir.Ağrı merkez, ilçe ve köy nüfusu toplam 532 bin 180 dir.
Ağrı, Doğu anadolu bölgesinde yer almaktadır. 1927 yılında il olan Ağrı, adını içinde bulunan Ağrı dağından almıştır.

İklim ve Bitki Örtüsü

        Ağrı yöresi, doğu Anadolu'da egemen olan karasal iklimin en sert geçtiği yerlerden biridir.
        Arazinin volkanik oluşu, yağışların az, ısının çok düşük olması sebebiyle dağlar ve ovalar çıplaktır. Arazinin % 20’si mer’a ve otlak olup % 80’i ekime elverişli değildir. Su kenarlarında, söğüt ve kavak ağaçlarına rastlanır.

        Kara ikliminin özelliklerini gösterir. Kışlar çok sert geçer, Türkiye’de en soğuk gün Ağrı’da 13 Ocak 1940’ta -43,2° olmuştur. Yazları sıcaktır, +39,9° olduğu olmuştur. İlk ve sonbahar kısa sürer. Türkiye’nin en soğuk ve en uzun kışı Ağrı’da geçer. Senenin 115-125 günü karla kaplıdır. Yağmur azdır, daha çok kar yağar. Yıllık ortalama yağış, 328-545 mm’dir.     İlçeleri : Doğu beyazıt, Patnos, Diyadin, Taşlıçay, Eleşkirt, Tutak, Hamur, Merkez
      Ağrı merkez, ilçe ve köy nüfusu toplam 532 bin 180 dir. Ağrı nın telefon kodu "472" olup, plaka numarası "04" tür.
      Ağrı ilinin bitki örtüsü yayla bozkırlarının hemen hemen bütün özelliklerini taşır. İl topraklarının üçte ikisini kaplayan ve yıl boyunca yeşilliğini koruyan geniş yayla otlakları hayvancılığın gelişmesinde önemli bir etkendir. En geniş otlakların yer aldığı Aladağlar'ın yaylalarından başka Sinek yaylasında Mirgemir, Çakmak, Pani, Davul ve Tendürek yaylalarında, ilin bütün hayvan varlığını besleyecek kadar zengin otlaklar bulunur.
       Eskiden Anadolu'nun birçok yöresi gibi ormanlarla kaplı olan Ağrı ili, bugün otlaklarının bolluğuna karşın orman varlığı açısından oldukça yoksuldur. Dağlık bölgelerde ağaçlık alanlara çok seyrek rastlanır. Sinek yaylası otlakların yanısıra orman örtüsünü de barındıran yaylalardan biridir. Ovalardaki otlakların yer yer tarlaya dönüştürülmesi ve orman örtüsünün yok olması toprak aşınmasını hızlandırmıştır.

Ağrı'nın İlçeleri
Ağrı (Merkez), Diyadin, Doğubeyazıt, Eleşkirt, Hamur, Patnos, Taşlıçay, Tutak.

Ağrı'nın Tarihî ve Turistik Yerleri
İshakpaşa Sarayı, Balık Gölü, Sinek Yaylası, Ağrı Dağı, Tendürek Dağı, Meteor Çukuru, Doğubeyazıt Kalesi, Yeraltı Kilisesi, Diyadin Kaplıcaları, Aznavur Tepe (Urartu Tepesi)

Ağrı'nın Coğrafî Yapısı 
       Doğu Anadolu Bölgesinin Yukarı Murat Bölümünde yer alan Ağrı İli dağları, yaylaları ve ovalarıyla Türkiye'nin en yüksek yörelerinden biridir. Adını da Türkiye'nin en yüksek noktası olan Ağrı Dağı'ndan almıştır.
       Ağrı il topraklarının hemen hemen yarısı dağlık alanlardan oluşur. İlin kuzey sınırı boyunca uzanan aras Dağları, birçok tepesinin yüksekliği 3.000 metreyi aşan uzun bir sıradağdır. Bu tepelerden en önemlileri Ağrı Dağı, Perili Dağ, Aşağı Dağ ve Köse Dağı'dır. Sıradağların doğu ucunda yükselen Ağrı Dağı kütlesi, küçük ve büyük Ağrı olarak adlandırılan iki volkanik koniden oluşur.
       Güneyde Van sınırı boyunca uzanan Aladağlar ile Tendürek Dağı ilin öbür önemli engebeleridir. 3.542 metre yükseklikteki Tendürek Dağı, tıpkı Ağrı Dağı gibi sönmüş bir yanardağdır. Yine de büyük ve derin ana krateri ile yamaçlarındaki çukurlardanzaman zaman su buharı ve gazların çıktığı görülür.
        İl topraklarının yaklaşık üçte birini oluşturan yüksek ve eğimli ovalar yer yer otlaklarla kaplıdır. Bu ovaların en büyüğü kuzeybatı-güneydoğu doğrultusunda uzanan Eleşkirt-Karaköse ovasıdır. Aladağların eteklerinden başlayan Patnos ve Diyadin ovalarının eğimli tabanı da kısa otlardan oluşan bir bitki örtüsüyle kaplıdır. Doğu Beyazıt ovası Ağrı Dağı'nın güneyinden İran sınırına kadar uzanır.
       Aladağlardan doğan ve Fırat'ın en uzun kolu olan Murat ırmağı, Kuzey-Kuzeybatı yönünde akarak Ağrı kenti yakınlarında birçok akarsuyla birleşir ve güneybatıya doğru yönelir. aras Dağlarından doğan birçok akarsu Eleşkirt ovasında Murat ırmağına katılır. Bunların en önemlisi, Eleşkirt deresi ile Kopuzdere'nin birleşmesinden oluşan Şiryan (Güzel) Çayı'dır.
       Taşlıçay ve Körçay, Murat ırmağının bu yöreden aldığı öteki önemli kollardır. Patnos Ova'sından geçen Sarısu da Murat Irmağı'na karışır. Doğu Beyazıt ovasını sulayan İncesu, Balıkgölü Deresi ve Girnevük suyu bazı kesimlerde birleşerek sazlık ve bataklık alanlar oluşturur.
        İlin başlıca gölleri Balık Gölü, Gölyüzü Gölü ve Saz Gölü'dür. Ağrı Dağı'nın yamaçlarındaki Sinek Yaylasında, 2.241 metre yükseklikteki ormanlar arasında yer alan Balık Gölü, lavların bir akarsuyun önünü tıkamasıyla oluşmuş doğal bir set gölüdür. Fazla sularını Balık Gölü deresine akıtan 24 km² genişliğindeki bu tatlı su gölünde alabalık ve sazan boldur. Gölde ayrıca tarihi kalıntıların bulunduğu küçük bir ada vardır. Gölyüzü ve Saz gölleri ise Ağrı Dağı'nın güneybatı eteklerindeki çöküntü bölgesinde oluşmuştur. 

Ağrı'nın Ekonomisi
Ağrı ilinde tarıma elverişli alanlar az, buna karşılık otlaklar bol olduğu için halkın geçimi hayvancılığa dayanır. Kişi başına düşen hayvan sayısıyla Türkiye'nin bütün illerini geride bırakan Ağrı'da 2 milyonu aşkın koyun vardır. her yıl 15 Mayıs- 15 Kasım tarihleri arasında il merkezinde canlı hayvan pazarı kurulur. türkiye'nin İran, SSCB ve Kuveyt'e sattığı canlı hayvanların en büyük üreticisi de yine Ağrı ilidir..
       İlin engebeli topraklarındaki kısıtlı alanlarda buğday, arpa ve çavdar, akarsu çevrelerinde şekerpancarı, patates, nohut ve meyve yetiştirilir. Sanayisi gelişmemiş olan ilde daha çok et ve süt gibi hayvansal ürünleri işleyen kuruluşlar, ayrıca yem, şeker ve un fabrikaları vardır.
       Eleşkirt'te linyit, Ağrı kenti dolaylarında asbest (amyant) ve ponza taşı çıkarılır. Tutak ilçesindeki Perobey yöresinde bulunan tuz ocakları, yalnız Ağrı'nın değil, çevre illerin de gereksinimini karşılar.
       Türkiye- İran karayolu Ağrı'dan geçer. Kentin iç bölgelerle demiryolu bağlantısı da Erzurum'un Horasan ve Sarıkamış ilçeleri üzerinden sağlanır.   

  Ağrının Yöresel Yemekleri
    En lezzetli yemeği "Abdigör köftesi"dir. Ağrı yöresinde hayvancılıkla çok uğraşıldığı için et tüketimi oldukça fazladır.

      Ağrı mutfağında tahıl önemli bir yer tutar. tahılla yapılan yemekler ; Hengel, haşıl, erişte, kuymak, kete, bişi, hasuda, yalancı köfte, deveci çorbası, halise, çiriş ketesi ve murtuğa'dır.