Zeynep Oral Kimdir? Hayatı, Edebi Kişiliği, Eserleri

Zeynep Oral Kimdir? Hayatı, Edebi Kişiliği, Eserleri

Zeynep ORAL (doğ. İstanbul, 15 Şubat 1946). Gazeteci, Yazar, Tiyatro Eleştirmeni

İzmir Amerikan Kız Lisesi (1963) Ve Paris Yüksek Gazetecilik Okulu’nu (1967) Bitirdi. Sorbonne Üniversitesi Tiyatro Araştırmaları Enstitüsü’ne Devam Etti. 1967’De Yeni Gazete’de Gazeteciliğe Başladı, Cumhuriyet’te Görev Yaptı. 1968-2001 Arası Milliyet Gazetesinde Çalıştı, Oradan Emekli Oldu.

İlk Sayısı 29 Eylül 1972’De Ercüment Karacan’ın Sahipliğinde Abdi İpekçi’nin Genel Yayın Müdürlüğü Ve Akal Atila’nın Yazı Işleri Müdürlüğünde Çıkan Milliyet Sanat Dergisine Katkı Verenlerin En Başında Yer Aldı, Daha Sonraki Yıllarda Dergi Gazetenin Eki Olmaktan Çıkıp Paralı Yayın Haline Gelince, Sorumlu Yazı Işleri Müdürü Oldu.

Türkiye Tiyatro Eleştirmenleri Birliği, Nâzım Hikmet Vakfı, Türkiye-Yunanistan Dostluk Ve Barış Derneği, KA-DER (Kadın Adayları Destekleme Ve Eğitme Derneği), Ana-Kültür Vakfı, “WINPE-ACE” (Türkiye Ve Yunanistan Kadınları Barış Girişimi) Gibi Kuruluşların Kurucuları Ve Yöneticileri Arasında Yer Aldı.

Gazeteci Ve Yazar Örgütlerine Üye Oldu. Gazeteci Olarak, Insan Hakları, Kadın Sorunları Ve Gezi Yazılarıyla, Araştırma Dizi Yazı Ve Seri Röportaj Dallarında Birçok Ödül Kazandı.

Adsız Oyun Adlı Eseri Şehir Tiyatroları’nda Sahnelendi (1974). Milliyet Gazetesinde Emekli Olduktan Sonra Da Çalışmalarını Sürdürürken, 28 Şubat 2001’De “Tensikat” Nedeniyle Doğan Heper, Yalçın Doğan, Umur Talu, Bedri Koraman, Duygu Asena, Nilgün Cerrahoğlu, Şahin Alpay, Yalım Eralp’le Birlikte Milliyet’ten Çıkarıldı.  Milliyet’ten Çıkarılmasını Meslek Yarası Adlı Kitabında Tüm Duygusallığıyla Ortaya Koydu.

Mimar Ahmet Oral’la Evli. Emre Ve Kerem Oral’ın Annesi. Lara, Yuna, Aslan, Maya, Emma, Noa Ve Tara’nın Büyükannesi.

Zeynep Oral’ın Eserleri

Gezi

• Katmandu’dan Meksika Ya (1984)
• Kara Sevda (1988)
• Bu Cennet Bu Cehennem (1996)
• Uzakdoğu’m (2000)

Köşe Yazıları Seçkisi

• Esintiler ‘82 (1983)
• Esintiler ‘80’Li Yıllar (1990)

Anı – Röportaj

• Konuşa Konuşa (1983)
• Altaylar’dan Geliyorum (1988)

Öykü

• Yaz Düşüm Yaz (1985)
• Bir Ses (1986), (Reha İsvan’ın Tutukluluk Öyküsü.)

Biyografik Roman

• Leyla Gencer-Tutkunun Romanı (1992)

Araştırma

• Kadın Olmak (1985)
• Karanlıkta Bir Işık (1994) (Dünya Tiyatrosu Izlenimleri.)
• Karadeniz’in Mizahı (1989)

Söyleşiler Seçkisi

• Sözden Söze (1990)

Anı:

• Meslek Yarası (2006)

Çeviri:

• Paris’te Son Tango (Robert Alley, 1973)

Duygu Asena Kimdir? Hayatı, Edebi Kişiliği, Eserleri

Duygu Asena (İstanbul, 19 Nisan 1946-İstanbul, 30 Temmuz 2006). Gazeteci, yazar.

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Pedagoji Bölümü’nü bitirdi. İki yıl pedagog olarak çalıştı. 1972 yılında Hürriyet gazetesi Kelebek ekinde “Şirinden Sevgilerle” başlığıyla köşe yazıları yazdı. Daha sonra Man Ajans’ta metin yazarlığı (1976-1978), Gelişim Yayınları’nda genel yayın yönetmenliği (1978) yaptı ve Kadınca dergisini çıkardı. Kadınca’nın dışında On Yedi, Bella, Kadınca Moda, Bayan, First gibi birçok dergiyi yönetti. Bu dönemde sırasıyla Söz, Sabah, Güneş gazetelerinde köşe yazarlığı, yöneticilik ve röportaj yazarlığı yaptı. Kim, Elite, Negatif dergilerinin genel yayın yönetmenliği (nisan 1992) ve Milliyet gazetesinde köşe yazarlığı da yaptı. Yarın ve ardından Vatan gazetesinde yazarlığını sürdürdü.

Beynindeki bir ur nedeniyle ameliyat (2004) sonrası yazı yazamadı. Kadın haklarının, kadın-erkek eşitliğinin önde gelen savunucularından oldu. İlk romanı Kadının Adı Yok (1987) önce satış rekoru, ardından filme çekilerek gişe rekoru kırdı. Başbakanlık Küçükleri Muzır Neşriyattan Koruma Kurulu tarafından satışı yasaklandı (1988). Ancak Duygu Asena’nın açtığı davada kitap aklandı (1991).

Kitapları Almanca, Flamanca, Yunanca ve Bulgarca’ya çevrildi. Roman ve öykülerini kolay okutan özelliği yanı sıra, ele aldığı kişilerin davranışlarını ruhbilimsel açıdan irdeleyen yanıyla dikkatleri üzerinde toplayan yazar, Nokta dergisince yılın zirvedeki yazarı, Boğaziçi Üniversitesi anketine göre de “yılın en beğenilen yazarı” seçildi. Çeşitli yıllarda gazetecilik ödülleri de bulunan Duygu Asena, TV’de konuşmalar yaptı (1992-1993), Umut Yarına Kaldı ve Yarın Cumartesi adlı iki filmde de oyuncu olarak rol aldı.

Duygu Asena’nın Eserleri

Roman:

• Kadının Adı Yok (1987)
• Aslında Aşk da Yok (1989)
• Aynada Aşk Vardı (1997)
• Aslında Sen Özgürsün (2002)
• Aşk Gidiyorum Demez (2003)

Öykü:

• Paramparça (2004)
• Kahramanlar Hep Erkek (1992)

Deneme

• Değişen Birşey Yok (1998)